© 2011 De Enkhuizer Sjappetouwtjes
Ons koor 'De Enkhuizer Sjappetouwtjes' is begin 1999 opgericht
door een groep enthousiaste shantyliefhebbers en bestaat uit
maximaal 30 mensen, die er plezier in hebben om zich - naast
hun normale bezigheden - te ontspannen op een min of meer
creatieve manier. Wij willen niet uitsluitend een 'shantykoor'
zijn en hebben daarom gekozen voor een ruim repertoire van
nederlands-en engelstalige liedjes, die direct of indirect iets met 'Zee' of ‘V.O.C.’ (Enkhuizen is een V.O.C.-stad) te maken hebben. De wijze waarop wij ons repertoire uitvoeren is uniek door onze ‘kleurrijke’ presentatie en actieve interactie met het publiek. André Visser is onze repetitor (muzikaal leider); hij probeert ons - per lied - tegelijk te laten beginnen en eindigen. Bovendien zorgt hij ervoor dat we in de maat blijven en helpt hij ons vocaal verder op weg. Onze repetities kenmerken zich door een ongedwongen en ontspannen sfeer, waarbij niets moet en (bijna) alles mag. De repetities vinden plaats op dinsdagavond in de zeer fraaie voormalige 'Dameswachtkamer' van het omstreeks 1886 gebouwde NS-station in Enkhuizen..
Muzikaal worden wij begeleid door vijf fantastische musici: Annie Morriën, de enige vrouw in ons midden (accordeon en fluit), Dick Morrien (trekzak), Alewijn Ott (gitaar, banjo), Maarten Post (mondharmonica, drum) en André Visser (trekzak, bohdran=Ierse trommel). André is tevens de componist/schrijver van een aantal van onze liederen. Soms speelt Rob Aland met onze muzikanten mee op zijn bohdran.
Als “Enkhuizer Sjappetouwtjes” hebben we in ons midden ook enkele “praatjesmakers” en “duvelstoejagers”, die op een boeiende manier het publiek informeren over en betrekken bij onze optredens. Vaak geven ze dan ook een kolderieke verklaring van ‘Sjappetouwtjes’. Het is volgens hen vuil, stinkend en ruw volk, dat in de 17e eeuw de VOC-schepen naar Oost-Indie bemande. Echter, voor de juiste betekenis van onze naam verwijzen wij u naar de rubriek “Etymologie” op deze website.
Over het algemeen zijn onze optredens beperkt in aantal en proberen we de reisafstand niet te lang te laten zijn. We doen dit om het leuk te houden; het moet immers niet op werken gaan lijken. Maar........... misschien maken we voor ú wel een uitzondering.
